جمال رضايى
690
بيرجندنامه ( فارسى )
كوُ مَادَر مُا كِ دَستِا نه وَر سَر مُا ku madar mo ke daste ne var sare mo * اى مادر مادران كجاست مادر من چادر به سر اندازد بيايد بر من * در نيمه شبان كه درد گيرد سر من كو مادر من كه دستى نهد بر سر من * * * چِ بَاباىِ ازيزِا داشتُم مُا ce babaye azize dastom mo * چِ گُل وَ بوُىِ خُا مىداشتم مُا ce gol va buye xo midastom mo گُلِ سُرخ و سفيدِ مُا خَزُا شُ [ د ] gole sorxo sefide mo xazo so [ d ] * چِ تَالِىِ زَبوُنِا داشتُم مُا ce taleye zabune dastom mo چه باباى عزيزى داشتم من * چو گل به بوى خود مىداشتم من گُلِ سرخ و سفيد من خزان شد * چه طالعِ زبونى داشتم من * * * شِما كِ اامَدِى وَر پُرسِىِ ما sema ke omadey var porseye ma * قَدَمهاى شِما وَر ديدِىِ ما qadamhaye sema var dideye ma شِما كِ اامَدِى بَالا نشينِى sema ke omadey bala nesiney * تِسَلّاىِ دِل قَمديدِىِ ما tesallaye dele qamdideye ma شما كه آمديد به پُرسهء ما * قدمهاى شما بر ديدهء ما شما كه آمديد بالا بنشينيد * تسلّاى دل غمديدهء ما * * * قوّمُا كِ خُش اامَدِى بِ قَمخُانِىِ ما qowmo ke xos omadey be qamxoneye ma * روشن كِردِى كُلبِىِ وِيرُانِىِ ما rowsan kerdey kolbeye vironeye ma شيرىتر ازى سُخن نَمىتُانُم گف [ ت ] siritar azi soxan namitonom gof [ t ] * هَر جا كِ قَدَم نِهِى وَر ديدِىِ ما har ja ke qadam nehey var dideye ma قومان كه خوش آمديد به غمخانهء ما * روشن كرديد كُلبهء ويرانهء ما شيرينتر ازين سخن نمىتوانم گفت * هر جا كه قدم نهيد بر ديدهء ما * * *